Waarom het opwarmen van de banden de Grand Prix van Las Vegas beslist

Een Formula 1-band is ontworpen om binnen een smal temperatuurvenster te werken. Daaronder levert het rubber geen grip; daarboven slijt het loopvlak. In Las Vegas zit het probleem altijd aan de onderkant van dat venster.

De race begint in november om 22.00 uur lokale tijd en de baantemperatuur ligt doorgaans tussen 12°C en 16°C. Dat is kouder dan bij elke andere race op de kalender en kouder dan waarvoor de band is ontworpen.

Lees ook:Marko verwerpt Horners lezing over aantrekken VerstappenMarko verwerpt Horners lezing over aantrekken Verstappen

De gevolgen

Ten eerste wordt de out-lap cruciaal. Coureurs slingeren, remmen hard en laten de auto soms bewust glijden om energie in het karkas van de band te brengen. Ten tweede is de eerste ronde na een pitstop extreem langzaam, wat de berekeningen achter elke strategische beslissing verandert.

Hier ben je niet bezig de bandenslijtage te beheersen. Je bent bezig de band überhaupt aan het werk te krijgen.

Ten derde wordt graining het grootste bandenprobleem. Wanneer een koude band over een glad oppervlak met weinig grip glijdt, scheuren er kleine stukjes rubber los. Die verminderen de grip vervolgens nog verder.

Wat teams eraan doen

Teams gebruiken een agressievere configuratie van de remkoelkanalen om warmte naar de velg te leiden, vergroten de camberhoek om de schouder van de band zwaarder te belasten en starten op de zachtste beschikbare compound. Geen van die maatregelen lost het probleem op. Ze maken het alleen mogelijk om de eerste drie ronden van een stint te overleven.